https://seddiqathar110.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p>امامت - رهبری<br />در ورقه های &#8221; يادداشت رهبری و مديريت &#8221; بحث خوبی شده در فرق ميان‏<br />نبوت و امامت كه اولی رهنمايی است و دومی رهبری و همچنانكه رهنمايی‏<br />دينی نوعی رهنمايی است كه از افق غيب بايد رسيده باشد ، يعنی راهنما<br />بايد غيبی باشد رهبری نيز چنين است ، و اينكه پيغمبر اكرم و برخی‏<br />پيامبران ديگر هم راهنما بوده‏اند و هم رهبر ، و ختم نبوت ختم راهنمايی‏<br />الهی است نه ختم رهبری الهی .<br />[ در آن ورقه‏ ها آمده است : ] امامت و نبوت دو منصب و دو شأنند و<br />احيانا قابل تفكيك . بسياری از پيامبران نبی بوده و رساننده وحی بوده‏اند<br />ولی امام نبوده‏اند همچنانكه ائمه امامند و نبی نيستند ولی ابراهيم و محمد<br />صلی الله عليه و آله هم نبی هستند و هم امام : « انی جاعلك للناس اماما<br />غ .<br />اكنون می‏گوئيم كه نبوت رهنمايی است و امامت ، رهبری وظيفه نبی تبليغ‏<br />است : « و ما علی الرسول الا البلاغ »، ولی وظيفه امام اينست كه ولايت و<br />سرپرستی و رهبری كند كسانی را كه رهبری او را پذيرفته‏اند .</p> <p>شيعه همچنانكه نبوت يعنی راهنمايی دينی را من جانب الله می‏داند ،<br />رهبری دينی را نيز من جانب الله می‏داند ، در اين جهت ميان راهنمايی و<br />رهبری تفكيك نمی‏كند . پيامبران بزرگ هم راهنما بوده‏اند و هم رهبر . ختم‏<br />نبوت ختم رهنمايی الهی و ارائه برنامه و راه است اما ختم رهبری الهی‏<br />نيست .<br />فرق راهنمايی و رهبری : در [ كتاب ] &#8221; ديباچه‏ای بر رهبری &#8221; صفحه 76<br />می‏گويد : &#8221; رهبر به يك تعريف ، كسی است كه سبب تسهيل گروه در نيل به‏<br />هدف رهبری بشود . به عبارت ديگر : وی آسانگر نيل به مقصود است ،<br />راهنمای دستگير است ، احيانا تنها راه را نمی‏نمايد بلكه وسائل طی آن و<br />رسيدن به فرجام آن را نيز فراهم می‏آورد &#8221; .<br />حقيقت اينست كه ميان رهنمايی و رهبری به حسب مورد عموم من وجه است‏<br />. [ همانطور كه گفتيم ] نبوت از نوع رهنمايی و امامت از نوع رهبری است‏<br />و ايندو موردا عام من وجه می‏باشند . ممكن است كسی فقط راهنما باشد و<br />رهبر نباشد مانند همه مبلغين درست ما . ( آنانكه تبليغشان نادرست است‏<br />كه از بحث خارجند ) اينها كناری ايستاده و راه و چاه را به ديگران ارائه‏<br />می‏دهند و می‏گويند تو خواه از سخنم پند گير و خواه ملال . ممكن است بر<br />عكس كسی رهبر باشد ولی رهنما نباشد . يعنی راهی است آشكار و هدفی است‏<br />مشخص ولی نياز به نيرويی است كه قدرتها را متمركز و متشكل كند و سازمان‏<br />بخشد و نيروهای خفته را بيدار و ناشكفته را بسوی سازندگی و ابتكار بسيج‏<br />دهد . همچنانكه ممكن است يك شخص در آن واحد هم رهبر باشد و هم رهنما .</p> <p><br />امامت و رهبری<br />متفكر شهيد استاد مرتضی مطهری<br />چاپ دوم : ارديبهشت 1364<br />ناشر : انتشارات صدرا ( با كسب اجازه از شورای نظارت بر آثار استاد<br />شهيد ) ،ص28</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://seddiqathar110.kowsarblog.ir/سلام-105">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://seddiqathar110.kowsarblog.ir/سلام-105